Exhibition 

Getting old is like getting disarmed.
Your possessions are suddenly 
Taken away..
You are no more a weaponed soldier, 
But an unarmed struggler

Life...! wasn't it a crazy party?
Was it not a frenzy festivity
with you in the middle.!
Wasn't it a celebration of racing
senses and intellect..!
Wasn't it a procession of sensuality?! 
And excitement of inexplicable
Intellectual and spiritual consummations.

The festivity is ended.
Revelers left.
The ground is vacated and desolate.
Festival lights are eluding faint.
Darkness blanket the earth.
Alone are you in the dry emptiness.

Love is stripped off you,
You are old..!
Loving you is purposeless,
For, you possess nothing.
Needing you is meaningless,
You are an empty shell.
You are checked again,
As an old leather bag
For a surprise unnoticed coin
Before discarding.

Tired, tattered, roofless, 

half blind and ruffled,
You still hide the fire in you.
A fire of love, desire, 
And a need to belong.

There is a silent, colorful
procession of memories,
that excites you,
And brings a smile on your lips,
And wetness in your eyes.

Now, you walk up to the distant gallery,
Where there is an exhibition,
A show of live memories.
Memories as old paintings
Exhibited for you..
Only for you.. 

Stop at each painting 
Look at them, 

relive, and experience.
Taking your own time..
 
Do not hurry.. You have time,
It's an exhibition for you... 

It’s your own show for yourself.
You possess nothing else..

_______________________________
 rtv
 27. 04. 2016

The door 

Breaking up for ever

Is death itself..

Leaving pieces of a broken heart behind 
Is as final as an end.

You heard the door creak open yesterday night..

It was me..leaving you for ever..

Hesitantly,but knowing,

you had left the door unfastened,

to make it easy for me to leave.

As I stepped out 

I died in our world yesterday.

I am walking bare-footed

On the desolate path of the dead, 

Under the starry canopy. 

Memories hurt,

Like thorns..

Feet numb and bleeding.

I feel no pain..

There is no pain after death.

I hear footsteps 

At your door..walking in..

I see a dim cozy golden glow

Of surrender and passion..

You die again when 

You leave your land.

Turning the eyes away from 
All that you loved.

Never to return.

When you part ways for ever, 

Emotions die.

I recognize from far, 
Your new glow  

Kindled in the dawns and dusk

You hear flutes and lyres from far,

As you close your eyes passionately, 
Chasing the fragrance 

Of your new found dreams.

The alien land 

Harsh and shade less,

Hurts and burns.

The dark smoke curling up

From the distant land,

From a bed of golden orange ember..

Will tell you I am dead at last..

I am dead finally

In your life...

There is no pain 

On the feet,or in the heart.

I don't recognize your face anymore..

I am not alive. 

__________________________________

rtv

09.02.2016

നാടോടിയുടെ വീട് 

വൃദ്ധനായ നാടോടിയെ ഇന്നലെ ജനം 
മർദ്ധിച്ചു മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
നാൽക്കവലയിൽ നാലു ദിനം 
കടത്തിണ്ണയിലിരുന്ന വൃദ്ധനെ 
ജനം രോഷം പൂണ്ട് വലിച്ചിഴച്ചു. 
ചുറ്റും ജനം തിങ്ങി നിൽക്കുമ്പോൾ 
ചെറുപ്പക്കാർ വയറ്റത്ത് ചവിട്ടി... 
വസ്ത്രങ്ങൾ കീറി. 
കൈകളുയർത്തി അരുതേയെന്ന് 
അയാൾ യാചിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 
അപരാധം എന്തെന്ന് ജനം പരസ്പരം ചോദിച്ചു. 
മറുപടി കിട്ടാതെ അവർ 
വീണ്ടും അയാളെ അടിച്ചു. 

നാടോടികളെ സൂക്ഷിക്കണം. 
ഊരും പേരുമില്ലാത്തവർ
ഏതു പാതകവും ചെയ്യും... 
ആഭരണങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കും, 
മയക്കുപൊടി വിതറും... 
കൊള്ളയടിക്കും... 
കുട്ടികളെ തട്ടിക്കൊണ്ടു പോകും. 
ഇയാൾ ഒരു പെൺ കുഞ്ഞിനെയാണ് 
തട്ടിക്കൊണ്ടു പോകാൻ ശ്രമിച്ചത് 
ജനം ക്രുദ്ധരായി തറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. 

കലങ്ങിയ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും 
ചുവപ്പൊഴുകുമ്പോൾ 
പോലീസ് വന്നിറങ്ങി 
വൃദ്ധനെ വലിച്ചിഴച്ച് 
ജീപ്പിലേക്കെറിഞ്ഞു...  
കവലയിൽ സ്ത്രീകൾ 
കൂട്ടം കൂട്ടമായി നിന്ന് അടക്കം പറഞ്ഞു. 
നെഞ്ചിൽ കൈവച്ച്  അവർ വേദനയോടെ 
നടോടികളെയെല്ലാം ശപിച്ചു. 

പോലീസ് സ്റ്റെഷൻറെ തറയിലേക്ക് 
വലിച്ചെറിഞ്ഞ അയാളുടെ വസ്ത്രത്തിൽ 
നാടോടി രക്തം! 
ബൂട്ടുകളിട്ട കാലുകൾ  കൊണ്ട്  
മെല്ലിച്ച കാലിൽ ചവിട്ടിത്തിരിച്ചു കൊണ്ട് 
കാവൽ പോലീസ് തമിഴിൽ അലറി... 
സത്യം പറയെടാ... നീ... 
ആ കുഞ്ഞിനെ എന്ത് ചെയ്യാൻ തുനിഞ്ഞു...? 
ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ തമിഴനെ വരുത്തി. 
ഇനി തമിഴിൽ ചോദിക്കൂ... 

വെള്ളം വേണമെന്ന് കൈകാട്ടി നാടോടി... 
കൊടുത്ത വെള്ളം ദാഹത്തോടെ കുടിച്ചിട്ട് 
അയാൾ ഇൻസ്പെക്ടറെ ക്ഷീണത്തോടെ നോക്കി. 
തമിഴനല്ലാത്തതിനാൽ, മലയാള ഭാഷയിൽ  പറഞ്ഞു. 
"ഞാൻ ആ കുഞ്ഞിനെ ഉപദ്രവിച്ചിട്ടില്ല ഏമാനേ... 
കടയിൽ വന്നിരുന്ന അവൾ സ്നേഹത്തോടെ 
എനിക്ക് നിലക്കടല വാങ്ങിത്തന്നു. 
വാത്സല്യം കൊണ്ട് ഞാനവളെ 
എൻറെയടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു... 
തലയിൽ തലോടി,  
ചേർത്തു പിടിച്ചു... 
അവൾക്കു മുത്തച്ഛനില്ലായിരുന്നു... 
അവൾ മൃദുവായി മന്ദഹസിച്ചു. 
കണ്ടു നിന്നവർ, 
കുട്ടിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടു പൊകുന്നെന്നലറി... 
അടിച്ചു വീഴ്ത്തി.

ഒരു വീട്ടിലെ മുത്തച്ഛനായിരുന്നു ഞാൻ... 
പേരക്കുട്ടികളുമുണ്ടായിരുന്നു 
സ്നേഹമില്ലാത്ത മക്കൾ, 
പുറത്താക്കിയപ്പോൾ, വീടുപേക്ഷിച്ചു. 
കൽത്തറകളിലിരുന്നു, ആൽത്തറകളിൽ കിടന്നു 
മൈലുകൾ നടന്നു... 
കടവരാന്തകളിലുറങ്ങി... 
യാചിച്ചു... 
വിശന്നു.. 

അയാളെ വലിച്ചു പുറത്തേക്കെറിഞ്ഞ് 
പോലീസുകാർ തമ്മിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു... 
"ഈ നാടോടികളുടെ ഒരു കാര്യം...!" 

അയാളുടെ കുഴിഞ്ഞ, വിഹ്വലമായ കണ്ണുകൾ 
ചോദിക്കുന്നു 
എനിക്ക് എൻറെ വീട്ടിലേക്കു പോകാനാവുമോ...? 
വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയേതാണ്...? 
എനിക്കുറങ്ങാൻ... 
എന്റെ വീട്ടിലേക്ക്... പോവാൻ... 
എൻറെ....

**********
rtv
17.01.2016

ശിശിരം...

ഒരു പ്രണയം എത്ര വേഗമാണ് 
മാഞ്ഞു പോകുന്നത് ?
പുലർകാല മൂടൽ മഞ്ഞു പോലെ, 
അടർന്നു വീഴുന്ന ഇലകൾ പോലെ,  
പെയ്തു തോർന്ന രാമഴ പോലെ 
കത്തിയമർന്ന തിരികൾ പോലെ 
ഇമകളടച്ചു മൃതമായ
പ്രണയം യാത്രയാവുന്നു.

ഈ ബലഹീന പ്രണയം പോലെയാണ് 
പൂക്കളും ഇലകളും കൊഴിയുന്ന കാലവും 
ഇത് ശിശിരകാലമാണ് 
ഇലകളെല്ലാം കൊഴിയുന്ന കാലം.
തണുപ്പേറുമ്പോൾ  നഷ്ടപ്പെടുന്ന 
പച്ചപ്പുകളുടെ കാലം.

ഇവിടെയിനിയൊരു വൃക്ഷത്തൈ നടുക, 
ഈ നടു മുറ്റത്ത്‌...
എൻറെ  പ്രാണൻ താമസിക്കുന്നയിടത്ത്....
നിലാവ് വീഴുന്ന ചരൽ മുറ്റത്ത്, 
എൻറെ  മനസ്സ് മൂകമായിരിക്കുന്ന 
കൽക്കെട്ടിനരികിൽ...!
ഇലകൾ  ഒരിക്കലും കൊഴിയാതെ
നിറയെ പച്ചപ്പും 
ശാഖകളുമുള്ള  തണലിനായി
ഇന്ന് ഒരു വൃക്ഷം നടുക, ഇവിടെ 
കാത്തിരിക്കാനൊരു വസന്തത്തിനായി...

rtv

12.10.2015

ഉത്സവങ്ങൾ 

ഓരോ വേർപാടും ഓരോ മരണമാണ് .
ഇങ്ങിനി വരാത്ത എല്ലാ പിരിയലുകളും 
നമ്മെ അടർത്തിക്കൊണ്ട് പോവുന്നു.
ആക്രമിക്കുന്ന കടൽ കരയെയും 
ഉരുൾപ്പൊട്ടലുകൾ കുന്നുകളെയും 
അടർത്തിക്കൊണ്ട് പോകുന്നതുപോലെ 
വേർപാടുകൾ നമ്മുടെ ജീവനെയും...!

ഒരിക്കലും തിരികെ വരാത്ത പിരിഞ്ഞു പോവലുകൾ 
അവശേഷിക്കുന്ന നമ്മെ ചില്ലിട്ട ചിത്രങ്ങളിലെ 
മങ്ങിയ പ്രതിഛായകളാക്കുന്നു.
പിരിഞ്ഞു പോയ മരിച്ചവരും ഇപ്പോഴും ജീവിക്കുന്നവരും 
ഉറങ്ങുന്നത് മറവിയുടെ മൂടൽമഞ്ഞു പടരുന്ന 
താഴ്വരകളിലാണ്‌.

ഭൂഖന്ധങ്ങളിലെ പ്രവാസത്തിലും 
സ്വർഗത്തിലെ ഉദ്യാനങ്ങളിലും 
നാം നമ്മെ പൊതിയുന്നത് 
മങ്ങിയ മറവിയുടെ 
ഒരേ പുതപ്പുകൊണ്ടാണ്.

അകലങ്ങളിലാവുന്ന നമ്മുടെ പുഞ്ചിരികളിലും, 
കണ്ണുകളിൽ സ്നേഹത്തിൻറെയും നൊമ്പരത്തിൻറെയും നനവുണ്ട്. 
മണ്‍പാതയിലൂടെയുള്ള നമ്മുടെ യാത്രകളും 
കൈമാറിയ സ്നേഹവും നിശ്ശബ്ദ വാഗ്ദാനങ്ങളും 
മറന്നുകളയാൻ നാം നിദ്രകളിൽ പോലും 
വെളിപാടുകൾ തേടുന്നു...

പുകമഞ്ഞുപോലെ പാറിപ്പോകുന്നതാണ് ജീവിതം 
വയലിലെ പൂവ് പോലെ കൊഴിഞ്ഞു പോവുന്നതും 
അതിൽ നിന്നും സ്വന്തങ്ങളുടെ എത്രയെത്ര 
ഇതളുകൾ നിരന്തരം അടർന്നു  വീഴുന്നു....!

സ്നേഹിച്ചും കലഹിച്ചും ചിരിച്ചും 
കണ്ണീരിൽ നനഞ്ഞും,
നിറയുന്ന അർത്ഥങ്ങളുടെ ഉത്സവമാണ് ജീവിതം.
ഉത്സവങ്ങളിൽ തമ്മിൽ കണ്ടുമുട്ടിയും 
ആഹ്ലാദിച്ചും നാം 
ജീവിതത്തെ സ്നേഹിച്ചു പോവുന്നു.

ഉത്സവപ്പൂരവും നിറങ്ങളുടെ അവസാന രാവും കഴിഞ്ഞ്‌ 
തോരണങ്ങളഴിക്കുന്ന പിറ്റെന്നി നു മുമ്പ് 
നാം യാത്ര ചൊല്ലുന്നു,
നമ്മുടെ ഇടങ്ങളിലേക്ക്... ഇഷ്ടങ്ങളിലേക്ക്...
ഇനി വരാതെ, ഇനിയൊരുത്സവം നമുക്കില്ലാതെ....!
പിന്നെയെങ്ങോ നാം അകലങ്ങളിലെ 
ഏകാന്ത വേളകളിൽ 
കഴിഞ്ഞുപോയ ഉത്സവങ്ങളെ 
നെടുവീർപ്പുകളാക്കുന്നു...

രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ 
ജാലകത്തിലൂടെ തെരുവിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ 
നാടോടികളുടെ കൂട്ടം.
ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ 
നക്ഷത്രങ്ങളുടെ താഴെ അവർ 
ആഹ്ലാദിക്കുന്നു, കലഹിക്കുന്നു 
അന്നത്തെ അപ്പമുണ്ടാക്കുന്നു.
പിരിയാതെ, പോകാൻ കാരണങ്ങളില്ലാതെ അവർ.
കൊടിയിറങ്ങാത്ത കുഞ്ഞുത്സവങ്ങൾ...

രാവേറെയായി ഇനി അവരുറങ്ങട്ടെ...
തേങ്ങലുകളില്ലാതെ...

rtv

22.09.2014

No rains and no tears in the deserts
-----------------------------------------------

David, oh David, king of the chosen..

Torn and lonely in the wilderness..?

Broken as a hollow wild reed..

Crown discarded..

Robes tattered..and muddy..

Anguish and fear in the sunken eyes..

Where is the lyre..where gone the music..!

The music carried across by the desert wind
 Straight from the shepherd's heart.

To the far horizons.

David, you carried the lyre and the shepherd's sling 
To the palace and the new kingdom.

David, you are out in the desert again.

Without the lyre and the soothing music.

David, there is no solace in the desert.

No tender eyes to pamper the anguished face..

No rains in the burning heat of emptiness.

You are on a search..

You want to talk to God.

God is in the desert and wilderness..

He does not dwell in loveless palaces,

One doesn't meet God in the cold corridors.

David,you are on a search..to meet Him,

To speak to Him...and cry bitterly..

You are talking to God.

Your voice echoes across

The unending sand .

David,you are in the wilderness

In worn attire, and trembling.

Thunders ..earth lightens up in flashes of lightnings
 Rocks slide down...trees fall..

Hear the soothing tone..of God's voice..

"David, speak out to me, I'm listening..."

The traveller's tears exhaust..

God..reaches out..embraces...

Speaks in calm tone again..

"Love you David.. I understand you..."

Hugs him tight..pats on the back consoling..

David lifts his eyes in awe, looks at his God..

There...! The face that the soul kept searching..!

A golden glow of realization..

"It's you...it's you....!"

The mentoring Mighty gets up,

Picks up His shepherd staff, sling, pouch and lyre...

" Come David let us walk...."
---------------------------------------------------------------/
rtv.     10. 05. 2014

Promises in silence

I speak the language of silence.

The mother tongue has eluded me, betraying meanings.

I needed words to speak my heart out.

To declare my presence , a language of silence.

To make promises..

Promises purified  in silence.

We never trusted the din of the crowd,

Where words are lame and vague.

We never believed the oratory of the unknown, 

They could never touch the hidden chords.

We believed only those weak melting eyes 

Watching  each other in the faint glow..

Reassuring helplessly,

Making promises in silence.

You can trust silence than sermons.

A moment of distilled silence can mean you volumes.

The truth of silence will lead you

To the serene muddy lanes of heavens.

Silence will lead you to the flowery valleys 

Where God himself takes a walk.

Lightning stands unsure and the thunder goes mute, 

Beholding the grandeur of silence.

I've  learned the new language,

The language of honest silence.

To make promises that you believe ..

The promises  I make in weeping silence.

-----------------------------------------

              12. 8. 2013

                     rtv